Wszystkie aktualności | Qnews - Edukacyjny Portal Dla Inwestorów

Skorygowany cyklicznie wskaźnik P/E (CAPE) wymyślony przez noblistę, prof. R. Shillera, w przypadku polskich akcji jest o krok od covidowego dołka. Zachowanie CAPE na przestrzeni dwóch dekad budzi jednak zastrzeżenia. Zastanawiamy się dlaczego i szukamy praktycznego rozwiązania.

Najnowsza edycja comiesięcznego sondażu Amerykańskiego Stowarzyszenia Inwestorów Indywidualnych pokazuje, że optymizm na rynku wyraźnie osłabł w porównaniu z początkiem roku, co jest paradoksalnie dobrą wiadomością. Sęk w tym, że historyczne dołki potrafiły kształtować się jeszcze dużo niżej.

Triumfy obligacji indeksowanych inflacją, przyspieszenie w segmencie papierów o zmiennym oprocentowaniu i najgorsze półrocze w historii obligacji o stałym oprocentowaniu - to bilans pierwszej połowy tego roku na rynku długu skarbowego hurtowego.

Ani przecena akcji w I półroczu, które na GPW było najgorsze od 2008 roku, ani pierwsze sygnały hamowania gospodarek, nie zrobiły wrażenia na bankach centralnych. Wniosek? Maksymalne hamowanie, maksymalne zacieśnienie i maksymalna reakcja rynków dopiero zapewne przed nami.

Po okresie niepohamowanej, pandemicznej ekspansji, bacznie obserwowany przez nas wzrost podaży pieniądza w strefie euro ulega dalszemu schłodzeniu. A w ujęciu realnym stał się właśnie ujemny. Konsekwencje? Jeszcze głębsze spowolnienie gospodarek na horyzoncie, ale może też i spadek inflacji.

Po raz pierwszy od końcówki marca 2020 znany wskaźnik nastrojów giełdowych BofA Bull & Bear Indicator spadł do zera, sygnalizując "ekstremalny pesymizm". Przyglądamy się historii takich sygnałów.

Załamanie cen metali przemysłowych, z uznawaną za "profesora ekonomii" miedzią na czele, to dobra wiadomość na froncie walki z inflacją, ale też zapewne kolejne potwierdzenie nadciągającej cyklicznej dekoniunktury w globalnej gospodarce.

Trend spadkowy, o którym konsekwentnie ostrzegamy od jesieni 2021, jest kontynuowany - wskaźnik koniunktury w przemyśle Eurozone Manufacturing PMI znalazł się najniżej od 22 miesięcy i zbliża się do granicy recesji. Ale w tym wszystkim tkwi też jeden pozytywny sygnał.

Schłodzenie inflacji i koniec podwyżek stóp procentowych to byłby wymarzony impuls dla bezprecedensowo poturbowanego rynku polskich obligacji stałokuponowych. Ale są też nowe czynniki ryzyka.

Po odchudzeniu wartości S&P 500 o niemal jedną czwartą, wskaźnik ceny do prognozowanych zysków spółek zakończył ubiegły tydzień w okolicy historycznej średniej, podczas gdy w trakcie ubiegłego roku sygnalizował drożyznę.