Wszystkie aktualności | Qnews - Edukacyjny Portal Dla Inwestorów

Po raz pierwszy od końcówki ubiegłego roku kontrariański wskaźnik BofA Bull & Bear Indicator wkroczył w strefę kupna. BofA podaje, że na ogół taki sygnał dawał zarobić na akcjach w kolejnych miesiącach. Przyglądamy się dokładnym statystykom.

Bierzemy jeszcze dokładniej pod lupę dane historyczne w poszukiwaniu odpowiedzi na pytanie: kiedy teoretycznie powinna wystartować dynamiczna, sezonowa poprawa koniunktury.

Jeszcze dwa tygodnie WIG udeptywał dno korekty spadkowej trwającej od dwóch miesięcy, a wczoraj dla odmiany ocierał się o szczyt hossy. Jakie wnioski na bliską przyszłość płyną z historycznych porównań?

Jeszcze nigdy WIG nie urósł tak bardzo - zarówno na otwarciu sesji, jak i przez cały dzień - w reakcji na wyniki polskich wyborów parlamentarnych.

Skok rentowności amerykańskich obligacji zwiększył ich atrakcyjność jako kandydata do portfela, ale czy to oznacza, że zupełnie nieatrakcyjne w tym porównaniu stały się akcje? Co prawda stopa dywidendy w przypadku indeksu S&P 500 to skromne 1,6 proc., ale nie zapominajmy o wzroście dywidend, który historycznie wynosił ok. 6-7 proc. w skali roku.

Stopniowe zmniejszanie inwersji (odwrócenia) krzywej rentowności obligacji w USA teoretycznie może być sygnałem przybliżającym ryzyko recesji, ale ciągle brakuje tu precyzyjnych wskazówek co do konkretnego terminu jej nadejścia.

Jeszcze w lipcu WIG był wyraźnie za wysoko względem modelowego przebiegu tzw. cyklu Kitchina. Ale po sierpniowo-wrześniowej korekcie spadkowej sytuacja wróciła już prawie do normy.

Atak Hamasu na Izrael przypomniał o ryzyku geopolitycznym związanym z napiętą sytuacją na Bliskim Wschodzie. Analizujemy pojawiające się skojarzenia z wojną sprzed pół wieku, która wywołała szok naftowy.

Nietypowa sytuacja na rynku kontraktów na złoto - krótkie pozycje spekulacyjne zaczęły dominować nad długimi. Historycznie był to sygnał charakterystyczny dla końcowej fazy trendu spadkowego.

Wiele sprzysięgło się przeciwko amerykańskim obligacjom – przesuwający się ciągle koniec podwyżek stóp, wysoki deficyt budżetowy, redukcja portfela Fedu, odporność gospodarki. Ale najwyższa od 2007 roku rentowność oznacza też plusy na dłuższą metę.